KONUK

güneş safranbolu' ya doğuyor
hava tüyden hafif
düşünceler kadar uzakta kalmış
geçmişin albenisi

ak güvercin kanat çırpıyor
nasırlı eller falçatada
yemeniler bir çift dost
hepsi de cephede

örslerde kıvılcımlar çakıyor
demir de tam tavında hani
körükler ciğer olmuş
kömür harlanmakta

geçmişin ayak izleri yürüyor
gözler sohbete dalmış
bakır cezveler mangalda
burnunda tüter insanın merdiven gıcırtıları

sımsıcak bir konuğum
yüreğim safranbolu atıyor

Mustafa Kemal DEMİRIŞIK